သစၥာ (မင္းကိုနိဳင္)

အမ်ိဳးသားေရးအတြက္
အသက္ေပးသြားေသာ
ရဲေဘာ္မ်ားအား တိုင္တည္သစၥာျပဳပါ၏။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြန္ုပ္၏ေသြး မနီေသးလွ်င္
အသင္တို႔ေသြး ပက္ျဖန္းေပး၍
ရဲေဆးတင္ေပးၾကပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြန္ုပ္၏၀ိဥာဏ္ ေၾကာက္စိတ္၀င္၍
မခ်င့္မရဲ သတၱိနည္းလွ်င္
သင္တို႔၀ိဥာဏ္  ပူးကပ္၀င္၍
ကၽြန္ုအားထိန္းခ်ဳပ္သြားပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြန္ုပ္သည္ကား အမ်ိဳးဂုဏ္ေမာက္ သစၥာေဖာက္
မေထာက္မညွာ ျပဳခဲ့ပါလွ်င္
အသင္တို႔၏ မညြတ္ေျပာင္းေသာ
ခြပ္ေဒါင္းလက္ျဖင့္
၀ိုင္းညွပ္ အျပစ္ေပးၾကပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြန္ုအသက္ လမ္းတ၀က္မွ ေပးဆပ္ရလည္း
လူ႔ဘံုလမ္းခြဲ ၀မ္းမနည္းပဲ
တာ၀န္တရပ္ ေက်ပြန္မွတ္၍
ထပ္ဆင့္ေပ်ာ္၀င္ ကၽြန္ုပ္၀ိဥာဏ္သည္
ေဒါင္းအလံကိုဆြဲ ေလတြင္၀ဲ၍
သင္တို႔ရွိရာ ကၽြန္ုပ္လာမည္
ရင္ဖြင့္ၾကိဳၾကပါေလ။

မင္းကိုနိဳင္

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊ ၾသဂုတ္လ ၂၀၁၃တြင္ ေဖာ္ျပေသာ မင္းကိုနိဳင္၏ ကဗ်ာ သို႔မဟုတ္ သစၥာစကားကို          ၈၈ ေငြရတု အမွတ္တရအျဖစ္ ကၽြန္မ၏ဘေလာ့တြင္ ေရးတင္မိပါသည္။

သစၥာတရားကို ျမတ္နိဳးသူ၊ သစၥာေစာင့္သိသူတိုင္းကို အေလးျပဳ ဦးညႊတ္လ်က္

ဒီဇင္ဘာအလြမ္း

ေဆာင္းႏွင္းေတြ ေ၀တဲ့
ဒီဇင္ဘာကို ေရာက္ခဲ့ျပန္ျပီ..
ေႏြရယ္မိုးရယ္ မပီျပင္
ေဆာင္းရာသီမရွိတဲ့ေျမမွာ
အပူေငြ႔ကို ျငိမ္းေအးေစတဲ့
ႏွင္းေငြ႔ေတြ မရွိ
အီေကြတာ ရပ္၀န္းမွာ
မေပ်ာ္ေသာ္လည္း ခရီးဆက္ရင္း
ခ်စ္ေသာ ႏွင္းပြင့္မ်ားကို
လြမ္းမိပါသည္။

၂၁၊၁၂၊၂၀၁၂။ ၁၀း၅၈

မိုးကေလးက ေအးေအး

မိုးကေလးက ေအးေအး
ခ်စ္ခင္သူေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀း
အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ
တကိုယ္တည္း ေဆြးေဆြး..

မနက္ျဖန္အတြက္ဆုေတာင္း

မနက္ျဖန္္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုေလလား...

ခ်ိဳတခ်ည္ ခါးတလွည့္၊
ပါရမီနဲသူေတြအဖို႔
ခ်ိဳေသာမနက္ျဖန္ေတြက
လက္ခ်ိဳးေရနိဳင္ေလာက္ေအာင္
ရွားပါးလြန္းပါတယ္။

မနက္ျဖန္မွာ
ၾကံဳလာရမဲ့ အခ်ိဳအခါး
ဒုကၡေတြနဲ႔ေ၀းရာ

သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔

အခ်စ္ဦးလို႔ မဆိုခ်င္ေတာ့ဘူး
သူငယ္ခ်င္းေတြပဲမို႔......
....တကယ္ဆို ဒို႔ႏွစ္ေယာက္
အတူရႊင္ေပ်ာ္ ေရႊလက္တြဲဖို႔
ဖူးစာနတ္မေရးခဲ့တာကို
မသိနားမလည္စြာ
အျဖဴေရာင္စည္းကို ေက်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။
 
ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူ
ႏွလံုးသားခ်င္း နီးခဲ့ဖူးသူေတြ.....

ဘ၀ပုစ ၦာ

ဘ၀ဆိုတာ
အတၱလား အနတၱလား
အဓိပၸါယ္ ေဖြရွာသိဖို႔
သခ်ၤာပုစ ၦာတြက္ရသလို
ပံုေသနည္းလြဲေနရင္
အေျဖမွန္ရဖို႔ခက္တယ္။

သင္၊ေတြး၊အံ၊ရြတ္ တပည့္၀တ္အတိုင္း
စာသင္ခန္းက ပုစ ၦာေတြကို
ဆရာေတြသင္လို႔ တြက္တတ္ခဲ့တယ္။
စာသင္ခန္းရဲ႕ အျပင္ဘက္ကမၻာ
ေလာကဟင္းလင္းျပင္မွာ
ဘ၀ပုစ ၦာေတြကို
သင္ဘယ္လိုတြက္မလဲ...

၀ါဆိုိမိုးနဲ႔ ေ၀းတဲ့အခါ

၀ါဆိုမိုးကိုလား..

သိပ္လြမ္းပါတယ္။

ဟိုး..ငယ္ငယ္တုန္းက
မိုးရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးရတာ
သိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္။
ေအးျမတဲ့ ၀ါဆိုမိုးက
တို႔မ်ားရဲ႕ ငယ္ဘ၀ကို....

လန္းဆန္းေစခဲ့တယ္။   ။

ေျဖေဆး ရွိသည္..

မွတ္မွတ္ ရရ..လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္မ်ားစြာက
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို
နာေနေသာ ႏွလံုးသားနဲ႔

ဆရာ ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) ဧ။္ ေဒါင္း က တဲ့ ေန႔

ဘယ္ေတာမွာေနေန

ဘယ္ေျမကိုေျပာင္းေျပာင္း

အေရးအေၾကာင္းဆို

ေသြးမေျပာင္းရဘူး

ေရွးေဒါင္းတို႔ရဲ႕ သမိုင္းအစဥ္ ။

တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး

ျပည္သူ႔အက်ိဳးဆို အၾကာင္းမေရြး

ေဒါင္းေသြးသည္ ေခါင္းမညြတ္

ေဒါင္းခြတ္ခဲ့ျပီရာဇ၀င္ ။

ျပည္သူေတြနဲ႔ ထာ၀ရလက္တြဲ

ျပည္သူထဲမွာအတူေန

အပူေ၀အတူမွ်

ဒုကၡအေထြေထြကလြတ္ေၾကာင္း

ခြပ္ေဒါင္းေဟ့ မာန္ေလ

ရန္ျမင္သမွ် ရင္ဆိုင္ေတြ႔ ။

စမ္းကေလးေတြေအး

ပန္းကေလးေတြေမႊး

ငွက္ကေလးေတြတးဆို

ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို သူတို႔ၾကိဳေတာ့

ျမိဳင္ယံညိဳ ဟို..ရိုးအေျခက

အိုးေ၀...အိုးေ၀...မဂၤလာသံအေပါင္းခရေအာင္

အဲဒီေန႔က...

ေဒါင္း က တဲ့ ေန႔ ။

ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)  

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ ၁၃၊ မတ္လ ၂၀၁၂

ဆရာၾကီး မင္းသု၀ုဏ္ဧ။္ သေျပညိဳ

သူ႔ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ၊
ငါ့ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ။
တို႔ေျမမွာ တို႔ေမကမ္းပါတဲ့
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းဟာက
လန္းလွ်က္ပါကို။
အားမေလွ်ာ့ေလနဲ႔
လာေတာ့မကြဲ႔ ေရႊဗဟိုရ္
ေလခ်ိဳကအေသြး။
လင္းၾကက္အေဆာ္
ကြင္းထက္မွာတူေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႔
ျပည္ေတာ္ကို ရည္ေမွ်ာ္မွန္းကာပ
ေရာင္နီမွာ ေအာင္စည္ရြမ္းရေအာင္
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းရယ္နဲ႔
လွမ္းၾကစို႔ေလး။    ။

မင္းသု၀ုဏ္
(၄၊၄၊ ၁၉၃၈)

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ ၁၃၊ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၂။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီဧ။္ ပစၥည္းအလွ

ငါ႔ညီေျပာင္ဝင္း၊ ေမာင္သစ္ဆင္း
မင္း၏သားငယ္၊ သက္ႏွစ္ဆယ္သည္
ဘယ္ပစၥည္းကို ႀကိဳက္သနည္း။
မလိမ့္တပတ္၊ ေခါင္းပုံျဖတ္၍
အနပ္အပါး၊ ျမတ္ႀကီးစား၍
သနားကင္းမဲ့ ကိုယ္က်ဳိးငဲ့၍
ရခဲ့ မသမာ၊ ထိုဥစၥာ၌
မခြာမခဲြ၊အရိပ္မဲ။
ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ခၽြန္၊ ကိုယ့္အားသြန္၍
ေျဖာင့္မွန္တရား၊ လက္ကိုင္ထား၍
သနားေမတၱာ၊ အေလးသာ၍
ရွာရသမွ်၊ ထိုေငြစ၌
ဖုိးလ မုေလး စမ္းေရေအး။

ေဇာ္ဂ်ီ

ငါတို႔သမိုင္း

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ....
၂၁ ရာစုရဲ႕သမိုင္းေၾကာင္းတေခတ္မွာ
ငါတို႔တေတြ အသက္ရွင္ခြင့္ရၾကျပီ။
အရာအားလံုးကို ငါတို႔တေတြမမွီခဲ့ေပမဲ့
ငါတို႔ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ေျခလွမ္းတိုင္းအတြက္
သမိုင္းဆိုတာက်န္ေကာင္းပါရဲ႕။.....
ဒီထက္ေကာင္းေသာ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ
မနက္ျဖန္ဆိုတာရွိေနသ၍၊ ငါတို႔တေတြ
ဆက္ေရးေနရမယ္၊
ေနာက္ထပ္....ေနာက္ထပ္....ေနာက္ထပ္
အခါမလပ္စေၾကးေပါ့။...

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ....
ငါတို႔နိဳင္ငံ၊ ငါတို႔တိုင္းျပည္
ခ်စ္ခင္ပါလွ်က္၊မုန္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တယ္။
သူမေကာင္းခဲ့လို႔၊သူမေကာင္းဘူးလို႔
ငါတို႔တေတြအျငင္းပြါးမေနၾကပဲ၊
သမိုင္းတေခတ္ရဲ႕ေျပးလမ္းေပၚကို
ငါတို႔တေတြအတူတူတက္ၾကမယ္။....
မ်ိဳးဆက္တိုင္းအတြက္၊ေနာင္မိ်ဳးဆက္က
လက္ကမ္းၾကိဳယူၾကရင္း၊ငါတို႔ဘ၀ေတြအသက္ရွင္ေနသ၍၊
သမိုင္းဆိုတာဆက္၍ ရွည္ေစရဦးမွာေပါ့။

ငယ္ဆူး

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊အမွတ္ ၆၊ဇြန္လ ၂၀၁၁။

နုငယ္ေရးတဲ့ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ႀကတာေပါ့”

ဘယ္ႏွစ္ရာသီ ဘယ္ႏွစ္မိုးတိုင္ခဲ့ပီလဲ
ဇူးေရ
သိမ္းထုပ္ထားခံရတဲ့ ဆႏၵခ်ိဳခ်ိဳေတြ
မႈိမ်ားလိုက္ေနပီလားဟယ္
ေဆာင္းမရွိတဲ့ကြ်န္းမွာ
နင္ဘဝေရာ ခ်ိန္သားက်ရဲ႕လား
သူငယ္ခ်င္းေရ.....
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ျဖစ္သင့္တာ
အခ်ိဳးအစား ဘယ္တုန္းကမွ
မမွ်တခဲ့ဘူးေလ။
ကံတရားက ငါတို႕မွ
မြဲ မြဲႏိုင္လြန္းတယ္ဟယ္
ဒီေခတ္တစ္ခုမွာမွ ငါတို႕က
လူစျဖစ္ခဲ့ရတာကိုး
မိေဝးဖေဝးဆိုတာကိုက
ေခါက္ရိုးက်ိဳး ဘဝေလမ်ားလား။
ေခတ္ေတြ စနစ္ေတြ
ငါတို႕နားမလည္တဲ့ဘာညာေဗဒေတြနဲ႕
ခပ္ေဝးေဝးကသာေနလိုက္ေတာ့
ေသခ်ာတာက
အခ်ိန္တစ္ခု မွာ ငါတို႕အိမ္ျပန္ႀကမယ္ဆိိုတာပဲ။
အေနာက္ကုိေလွ်ာက္ပါလို႔ အေရွ႕ကိုပဲေမွ်ာ္ရေတာ့မယ္
ဇူးေရ...............
ပိေတာက္ေတြ ခေရေတြ စိတ္ကူးေလးနဲ႔
ခူးႀက ပန္ႀကတာေပါ့
အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘဝပီသေအာင္
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ခ်ိဳး ေရွ႕သို႕ပဲရဲရဲတုိးႀကရမယ္။
ဒါေပမဲ့.....
သူငယ္ခ်င္းေရ
ေရႊေရာင္ေတာင္ပံနဲ႕ ငါတို႕အိမ္မက္ေတြကို
ဘယ္လိုမွ်ားအစင္းစင္းနဲ႕မွ ပစ္မခ်လိုက္ပါနဲ႕
ဒို႕ေတြ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ႀကရမယ္ေလ။
သူငယ္ခ်င္းေရ
မက္ေဒါနယ္နဲ႕ ကိုကာကိုလာထက္
က်စိမ့္တစ္ခြက္နဲ႕ မုန္းဟင္းခါးကို
ငါတို႕က ပိုခ်စ္တယ္...
ကမာၻေက်ာ္ ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ေစ
ငါကေတာ့ TIME SQUARE ထက္ အင္းယားကိုပိုခ်စ္တယ္
လြမ္းတယ္ဆုိတာ..ရင္မွာတေျမ႕ေျမ႕ေလာင္တဲ့မီးေတာက္ဆို
အဲ့သလို အလြမ္းေတြနဲ႕
ငါရန္ကုန္ကိုလြမ္းတယ္.....
သူငယ္ခ်င္းေရ...
ဇူးေရ
မိိုးေတြက မလိုတဲ့ေနရာမွာ ေစြလြန္းတယ္ဟာ
ေခတ္ကိုပဲအျပစ္တင္ရမလား စနစ္ကိုပဲအျပစ္တင္ရမလား
ဘဝဒိုင္သူႀကီးရဲ႕ ပြဲပီးခရာသံကိုပဲ
နားတစြင့္စြင့္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။
အရုဏ္တစ္ခါလင္းတိုင္း
မွတ္မွတ္ရရရြတ္ဆို......
အခ်ိန္တစ္ခုမွာ ငါတို႕အိမ္ျပန္ႀကရမယ္။
သူငယ္ခ်င္းေရ
"လဲေနသူထူေပးပါ အားငယ္သူအားေပးပါ"
ငါတုိ႕ရင္ႏွီးခဲ့သမွ် စာသားေတြက
တခ်ိဳ႕ေနရာမွာ အသံုးခ်ခြင့္မရရွာဘူး
အတၱေတြ အေရာင္ထူ လြန္းသကိုးကြဲ႕။
ေနညိဳလာရင္ ငါတို႕မသိေအာင္
ဆႏၵတစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အိမ္ခိုးခိုးျပန္ႀကတယ္
ေတာ္ရာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္မေနႏိုင္သူရဲ႕
၀ဋ္နာကံနာ လို႕သာဆိုႀကပါစို႕။
ဇူးေရ
သူငယ္ခ်င္းေရ
ခ်စ္ေရ...............
ခရီးႀကမ္းမဟုတ္တဲ့ မာယာလမ္းမွာ
ငါတို႕ယံုႀကည္ခ်က္ေတြ မ်က္စိမလည္ေႀကး
ငါတို႕ ရင္မွာပ်ိဳးထားတဲ့
အိမ္မက္တစ္ပြင့္ကို....ရွင္သန္ပါေစ
ႀကီးထြားပါေစ....
ငါတို႕ေတြက
အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ႀကရမယ္ေလ...
အိမ္ျပန္ႀကရမယ္
အိမ္ျပန္ႀကရမယ္
အိမ္ျပန္ႀကရမယ္
အိမ္ျပန္ႀက....
အိမ္ျပန္...
အိမ္.........
အိမ္.......
.........................
.............................
.............................................။

ႏုငယ္

Source: thuriya.org

Read more: အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ႀကတာေပါ့” - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topics/3423487:Topic:155117#ixzz1coqNTLxt

မင္းထက္တန္(ေရႊဘို)ေရးတဲ့ Made in Myanmar

ျမန္မာျပည္တြင္းျဖစ္မို႔
အရည္အေသြးအာမခံတယ္။
ငါတို႔ဟာ
ထုတ္ကုန္ပစၥည္းတခုလိုလိုနဲ႔
ထုတ္ကုန္ပစၥည္းေတာ့မဟုတ္ဘူး။

သ႑ာန္ကြဲ အေရာင္လြဲခ်င္လြဲမယ္
အတြင္းအႏွစ္သာရကေတာ့
ဘယ္လိုမွတ္ေက်ာက္မွာပဲတင္ၾကည့္ၾကည့္
လံုး၀တင္းျပည့္ ၾကပ္ျပည့္ပဲ

ငါတို႔ဟာ
ေရာင္းကုန္ပစၥည္းတခုလိုလိုနဲ႕
ေရာင္းကုန္ပစၥည္းေတာ့မဟုတ္ဘူး။
ေလယဥ္စီးျပီးကမၻာတပတ္ရွာၾကည့္
ငါတို႔ေလာက္လွေနတာေတြေတာင္
ငါတို႔ျပည္တြင္းျဖစ္စိတ္ေစတနာထက္
သာလြန္ထူးကဲျပီး မလွနိဳင္ဘူး။

အမ်ိဳးမွန္အဖိုးတန္ေတြရဲ႕တန္ဖိုးဟာ
အရိုးခံ ေၾကာင္းက်ိဳးမွန္ကန္မွဳနဲ႕
အဖိုးတန္ အမ်ိဳးမွန္တာေတြ မက်ဆင္းရေအာင္
ကူညီကာကြယ္ ဆြဲတင္ထိန္းသိမ္းျခင္းပဲ။

ဒါေၾကာင့္...
Made in Myanmar စစ္စစ္ဆိုရင္
ထိတ္ပင္ျမန္စြာ မေရာက္ေသးေသာ္လည္း
ကမၻာရဲ႕ အႏွံ႔အျပားမွာ
ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထသြားေအာင္
ငါတို႔ရဲ႕ ျဖဴစင္ရိုးသားမွဳေတြကို
အထိခိုက္ အပြန္းအပဲ့ခံလို႔မျဖစ္ဘူး
မညီမွ်ျခင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲဒီဂရီေစာင္းေနပါေစ
မိုးခါးေရေသာက္ဖို႔ဆိုတာ ေ၀းေသး
ဤ ကိုေတာင္ ကၽြဲ လို႕မဖတ္နိဳင္ဘူး။

             မင္းထက္တန္(ေရႊဘို)

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊အမွတ္ ၈၊ ၾသဂုတ္လ၊၂၀၁၁

နႏၵခင္(သကၠလေျမ)ေရးေသာ ဇာတိေျမအလြမ္း

ဇာတိေျမဆိုတာ
ေသသည္ထိ ေမ့မရဘူး
ငယ္ခ်စ္ဦးအစ- ပြင့္သည့္ပန္းအဆံုး
တျပံဳးျပံဳးသတိရ - ေျမးဦးရသည္ထိ
အားသည္ႏွင့္ ျပန္ေျပး...၊
အတိတ္ကေျခရာ
ေ၀ဒနာဟုမထင္မွတ္ပါဘူး
ရယ္စရာသည္ျဖစ္ရပ္ေတြက
ဇရာကိုျပန္ေျပာင္းနုပ်ိဳေစတာမို႔
တသသရင္မွာ လန္းရတယ္
အိုကြယ္...လြမ္းလို႔ မ၀ဘူး...။  ။

            နႏၵခင္(သကၠလေျမ)

အျပင္စီးမဂၢဇင္း၊အမွတ္(၅)၊ေမလ၊ ၂၀၁၁

ဆရာေဇာ္ဂ်ီဧ။္ သခင္ေအာင္ဆန္းတရား

ငါ့ညီေျပာင္၀င္း၊ေမာင္သစ္ဆင္း
မင္းဧ။္သားငယ္၊မင့္သက္လွယ္ကို
အဘယ္တရား ေဟာမည္နည္း။
ဆန္းဧ။္သတၱိ
ဆန္းဧ။္ သမာဓိ၊ဆန္းဧ။္ ပညာ
ေဟာစရာကား၊ အလြန္မ်ားဧ။္
မင့္သားအရြယ္၊သက္ႏွစ္ဆယ္တြင္
လူငယ္ေအာင္ဆန္း၊သူ႔အစြမ္းကို
ပန္းေကာင္းတပြင့္၊ ပန္ဆင္တင့္သို႔
မင့္သား သိေစခ်င္လွဧ။္...
သူ႔အစြမ္းကား၊ အျခားမဟုတ္
အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ၊ မ်ိဳးျခားဒဏ္မွ
ျမန္မာလြတ္တမ္း၊ခရီးၾကမ္း၀ယ္
ဗန္းျပအလွ၊ပကာသနကို
ျပာက်ေလာင္ျမိဳက္၊ သူမီးတိုက္ဧ။္
ေခတ္လိုက္ခါညီ၊ေခတ္မွီပညာ
ၾကံဳရာဘ၀၊မွ်တ လံုေလာက္၊ ခံျမိဳ႕ေထာက္ဧ။္
ထို႕ေနာက္တဆင့္၊မိုးထိလြင့္ေအာင္
ရိုးက်င့္ ျမင့္ၾကံ၊ သူ႕အလံတည့္
ပ်ံတလူလူ၊သူထူခဲ့ေၾကာင္း
ေခါင္းေဆာင္သေဘာ
မင့္သားေခ်ာကို
ေျပာလိုက္ပါဘိ၊ေဟာပါဘိ။  ။

                      ေဇာ္ဂ်ီ