ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္...

အရွိန္အ၀ါ အားေကာင္းတဲ့ တိုင္းမဂၢဇင္းက အင္းအားခ်ည့္နဲ႔ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က ဗုဒၵဘာသာေတြကို တဖက္ေစာင္း ေ၀ဖန္ေရးသားမွဳဟာ ေျမနိမ့္ရာ လံွစိုက္ခံရသလုိ ခံစားရပါတယ္။ ေျမနိမ့္ရာ အရပ္မွာ စည္ပင္ထြန္းကားတဲ့ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ သာသနာေတာ္ လွံစူးခံေနရျပီ။ အမွန္ကို ေရးတာဆိုရင္ ႏွစ္ဖက္စလံုးက လြန္တာေတြကို ေရးရမယ္မဟုတ္လား။ မေက်နပ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာေတြရဲ႕ တုန္႔ျပန္မွဳကို  မွဳစရာမလိုေတာ့ မိမိလိုရာဆြဲ ေရးထားတာ က်င့္၀တ္ညီပါရဲ႔လား။ မိမိသာသနာ လူမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းျပည္အက်ိဳး တစ္စံုတရာအတြက္ အားနည္းသူ လူမ်ိဳးစုကို ေစာ္ကားရမဲ့ အလုပ္မ်ိဳး ကၽြန္မတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ၾကစို႔နဲ႔။

Hannah Beech ရဲ႕အေရးအသားေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ က်ဆင္းခဲ့ရျပီ။ သူေျပာသလို ကၽြန္မတို႔ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ မဟုတ္ဖူးဆိုတာကို အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပဖို႔ တစ္လမ္းပဲရွိပါတယ္။ စင္ၾကယ္ေျဖာင့္မတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား အဆံုးအမေတြကို ႏွလံုးသားထဲမွာ အျမဲထည့္ထားျပီး၊ စည္းကမ္းရွိျခင္း ညီညြတ္ျခင္းေတြနဲ႔ သိကၡာျပန္ဆယ္ ၾကရေအာင္ပါ။ လွံစိုက္ခံရလို႔ နာက်င္တဲ့ ေ၀နာကို ၾကိတ္မွတ္သည္းခံရင္း၊ အနာက်က္ေအာင္ ေမတၱာေဆးလံုး ေသာက္သံုးလိုက္ပါ။   ျမတ္စြာဘုရားက ၇န္လိုမုန္းတီးမွဳ ကဲ့ရဲ႕ေ၀ဖန္မွဳေတြကို ေမတၱာနဲ႔ တုန္႔ျပန္ဖို႔သာ ဆံုးမေတာ္မူတယ္ မဟုတ္လား။

Incredible Beauty

Beauty is the quality that gives pleasure to the senses. People says there are five senses; vision, auditory, olfactory (smell), taste and touch. There is one more sense; our mind that is responsible for our thoughts and feelings. If something pleases our mind, it can be a beautiful thing. Yet beauty of jasmine flowers gives pleasure to our sense of vision and smell. So to the beauty of charity, it gives pleasure to the mind of the persons who are in need. 

The synonym for charity is brotherly love; one takes the troubles to help the others with border-less love, regardless of race and religion. The act of charity can be in group or individual, public or private, even it can be significant or unnoticeable. 

Who know about the insignificant charity work, but it has incredible beauty, keeps up in the innocent world? Where it is? Who are they? Yet, that is a wonderful country in South East Asia where Buddhism culture has been flourishing. Those people are they who love charity and inner peace, Myanmar people, especially those living in villages.  

There is a lovely culture that they build the stand for water pot. If you travel around, you do not need to bring water along, you can get drinking water from the water-pot stands at every village, usually located at the roadside under the shady tree. Sometimes, they build ordinary rest-house attached together with water-pot stand.

ကၽြန္မတို႔ရြာကို သက္ေသတည္

မေလးရွားမွာ ျပသနာေတြျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ရြာကအကိုေတြ အမ်ိဳးေတြက စိတ္ပူၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက သတင္းေမးၾကတယ္။ ေဘးရန္ကင္းလွ်က္ ရိွေၾကာင္းပါ၊ ကိစၥရွိလို႔ အျပင္ထြက္ခ်င္ရင္ေတာ့ နည္းနည္းသတိထား ရတာေပါ့လို႔ စိတ္မပူေအာင္ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ မေလးရွားေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေတြအတြက္ အသက္ေဘး အႏၱရာယ္ လံုျခံဳမွဳမရွိတာ ဟိုအရင္ကတည္းပါ။ မေလးရွာေရာက္ ျမန္မာေတြအေၾကာင္း ထိမိေျပာင္ေျမာက္စြာ ေရးထားတဲ့ စာ၊ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။

 

 မေလးရွားကို ကၽြန္မေရာက္တာ ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ ပါျပီ။ ေပ်ာ္လားေမးရင္ မေပ်ာ္ဘူးလုိ႔ ေျဖခ်င္ပါတယ္။ အဆင္ေျပလားေမးရင္ ဒီလိုပါပဲလို႔ ေျဖပါမယ္။ မေလးရွားေရာက္ျမန္မာ ငါးဆယ္ရာခိုင္နွဳန္းေက်ာ္က ကၽြန္မလိုပဲ ေျဖၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလိုဆို ျပန္လာၾကေလလို႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္နိဳင္ဖို႔ ေ၀းေနပါေၾကာင္း ကိုယ့္၀မ္းနာတာ ကိုယ္ပဲသိၾက ပါတယ္။ အျပင္မထြက္ပဲ အခန္းထဲမွာကုတ္ေနရင္း အင္တာနက္က စာေတြဖတ္ေန လိုက္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ ရွာဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ရင္း စာတစ္ပုဒ္ေလာက္ ေရးခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ စာေရးရင္ ကိုယ္တိုင္သိေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေရးပါလို႔ စာေရးဆရာမ မစႏၵာက မေလးရွားစာေပ ေဟာေျပာပြဲမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာမစကားကို ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ျပီး ကၽြန္မသိတဲ့ ရြာကအေၾကာင္းေတြကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ 

 

ထိုင္လွ်က္ အိပ္တတ္သူတို႔အေၾကာင္း

ကၽြန္မတခါတေလ စိတ္ေကာင္း၀င္တဲ့အခါ တရားေလး ဘာေလးနာတယ္။ ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေတြကို ရံဖန္ရံခါ နာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္က ေလသံေအးေအးနဲ႔ တရားေဟာျပီး၊ တခါတေလ ရယ္စရာေလးေတြ ထည့္ေဟာတတ္ပါတယ္။ တခိ်ဳ႕ေယာဂီေတြ တရားထိုင္ရင္း အိပ္ငိုက္တာ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာေတြကို ျမင္ရတာ ဆရာေတာ္အတြက္ ရိုးေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က တရားထိုင္တဲ့သူေတြဟာ ထိုင္လွ်က္လဲ အိပ္တတ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ တရားထိုင္တဲ့သူေတြမွ မဟုတ္ဘူး သူနာျပဳေတြလည္း ထိုင္လွ်က္အိပ္တတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ကၽြန္မ စိတ္ထဲကေန ဆရာေတာ္ကို ျပန္ေလွ်ာက္မိပါတယ္။
 

အမွန္ေျပာတာပါ၊ သူနာျပဳေတြ ထိုင္လွ်က္ငုတ္တုတ္ အိပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာခ်င္လို႔ ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္ ေျပာစကားနဲ႔ နိဒါန္းပ်ိဳးလိုက္တာပါ။ ညအခိ်န္မွာ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္စက္အနားယူျခင္းေတြကို စြန္႔လြတ္ျပီး အလုပ္လုပ္ရတဲ့ သူနာျပဳေတြရဲ႕ ဘ၀တစ္စိတ္ တစ္ေဒသကို ျမင္သာေအာင္ ဖြင့္ျပပါရေစ။ ငယ္ငယ္က ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္အိမ္မက္ေတြမွာ သူနာျပဳဆရာမပံုရိပ္ေတြ လံုး၀ရွိမေနခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္မ သူနာျပဳတစ္ေယာက္ျဖစ္ လာပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ မရွိသေလာက္နည္းတဲ့ ျမန္မာျပည္က ကၽြန္မတို႔မိ်ဳးဆက္မွာ အိပ္မက္နဲ႔လက္ေတြ႔ ကြာဟမွဳေတြဟာ ဘာမွမထူးဆန္းဘူးလို႔ပဲ ေျပာရမွာပါ။ လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနထိုင္ရင္းက သူနာျပဳတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတဲ့အေပၚ ေက်နပ္ေနတတ္ခဲ့ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က တစ္ညအိပ္ေရးပ်က္ရင္ ညေပါင္းမ်ားစြာ အတိုးခ်ျပီး အိပ္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ လက္ေတြ႔ဘ၀ကို သူနာျပဳအလုပ္နဲ႔ ရပ္တည္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့ မအိပ္ရတဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာကို တစ္ညေလာက္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ျပီး ေက်နပ္ခဲ့ရပါတယ္။

ေက်ာင္းျပီးခါစကညဂ်ဴတီက်ရင္ ေအာ္ငိုခ်င္စိတ္ ျဖစ္မိပါတယ္။ ေနာင္ေတာ့လညး္ အက်င့္ရသြားခဲ့ပါတယ္။ အထူးသူနာျပဳ (Special nurse) လည္း လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ လူနာေဘးနားက ထိုင္ခံုမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ရတာေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ထိုင္ခံု ေနာက္မွီကို ေခါင္းေလးမွီုျပီး၊ ေမွးစက္ရာက နိဳးလာရင္ ဇက္ေၾကာေတြ နာက်င္ေနပါေတာ့တယ္။ ညတာ၀န္က်တာ အိပ္ဖို႔မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္လား။

FRIEND: သူငယ္ခ်င္း

A friend is someone who sticks with us not only during good times but especially so during difficult times. It is during bad times that will see who our real friends are! They will stand by us and give us the moral, spiritual and emotional support we need. Fair weather friends will leave as soon as they see us in trouble.

မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းဆိုတာ  ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ သာယာလွပေသာ အခ်ိန္ေတြမွာသာမဟုတ္ပဲ အထူးသျဖင့္ အခက္အခဲ ေတြ႔ေနခ်ိန္မ်ားမွာပါ  မခြဲမခြာ အတူတကြရွိေနေပးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္ဟာ ဘယ္သူဟာျဖင့္ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း အစစ္အမွန္လဲဆိုတာကို ကၽြန္မတို႔သိျမင္နိဳင္တဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြ အစစ္အမွန္ေတြက ကၽြန္မတို႔ အနားမွာရပ္တည္ျပီး၊ ကၽြန္မတို႔လိုအပ္တဲ့ စာရိတၱပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ဘာသာတရားနဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဖးမကူညီမွဳေတြ ေပးပါတယ္။ သာမွေပါင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ဒုကၡေရာက္ေနတာကိုျမင္ရင္ ခ်က္ခင္းဆိုသလို ေရွာင္ခြာသြားၾကမွာ ပါလိမ့္မယ္။

We will also know who our real friends are when the going is good. Real friends will share our joy and happiness. Real friends will celebrate with us sincerely. Others whom we thought to be genuine friends may instead be jealous of our success and may try to avoid us or worse, malign us. Be very careful in selecting friends. Wisdom and discernment are needed in seeking good friends.

မိတ္ေဆြစစ္ေတြကို ကၽြန္မတို႔ အဆင္ေျပေအာင္ျမင္ေနခ်ိန္မွာလဲ သိျမင္နိဳင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြစစ္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ ေအာင္ျမင္မွဳကို အတူမွ်ေ၀ခံစားၾက ပါတယ္။ မိတ္ေဆြစစ္ေတြက ကၽြန္မတို႔ကို ရိုးသားျဖဴစင္စြာ ဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမွင့္ ၾကပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြစစ္လို႔ ကၽြန္မတို႔ထင္ထားတဲ့ လူအခ်ိဳ႕ကေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မွဳအေပၚ မနာလိုျဖစ္ၾကျပီး ေရွာင္ဖယ္ၾကမယ္၊ ဒီထက္ဆိုးနိဳင္တာက ကၽြန္မတို႔ကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ေခ်ာက္တြန္းၾက ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း ေရြးခ်ယ္ရာမွာ အလြန္ကိုပဲ သတိရွိ ရပါမယ္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းကို ရွာေဖြရာမွာ သတိဥာဏ္ ပညာရွိဖို႔ လိုပါတယ္။

၂၁ ရာစုေခၽြတာေရး

ဆရာပီမိုးနင္းေရးတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ေခၽြတာေရး စာအုပ္ကို လူၾကီးပိုင္းနဲ႔ လူလတ္ပိုင္းေတြ ဖတ္ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနတဲ့ ၂၁ရာစုက မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ အသံုး၀င္ဆဲ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းေတြေနာက္ မနားတမ္းလိုက္ၾကျပီး၊ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကို အျပင္ေလာကမွာ လိုက္ရွာေနၾကတဲ့သူေတြ ေခၽြတာေရးလမ္းစဥ္ကို က်င့္သံုးနိဳင္မွသာ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ အစစ္အမွန္ကို ေတြ႔ရွိနိဳင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေခၽြတာေရး ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အခ်ိန္၊ ေငြေၾကးနဲ႔ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ေတြ အားလံုးကို အေလအလြင့္မရွိေအာင္ သံုးစြဲၾကဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ရဲ႕ အဖိုးတန္ပံုကို မသိတဲ့သူလူ ရွိမယ္မထင္ဘူး။ သိသိၾကီးနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ တခါတေလ ပ်င္းေနၾကတယ္၊ ေတြေ၀ၾကတယ္။ စိတ္ေလလြင့္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းမိ တာေတြရွိတယ္။ ဆရာပီမိုးနင္းက အခ်ိန္အတိုအစေလးေတြကအစ အလဟသျဖစ္မသြားေအာင္ သံုးသင့္ တယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ဥပမာ ရထားစီးရင္း၊ ကားေစာင့္ရင္း ဘာ၀နာပြားေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီအခ်ိန္ အတိုအစေလးေတြက အက်ိဳးရွိရွိ ကုန္သြားပါတယ္။ အခ်ိန္တိုင္း ေန႔တိုင္း ကုသိုလ္၊ပညာ၊ဥစၥာ တခုခုကို ရေအာင္ယူမယ္လို႔ သံဋိဓၶာန္ခ်ျပီး၊ မျဖစ္မေန ရေအာင္ၾကိဳးစား ၾကဖို႔လိုပါတယ္။ အက်ိဳးရွိရွိကုန္သြားတဲ့ ေန႔ရက္မ်ိဳးမွာဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ အားရေက်နပ္ျပီး၊ ယံုၾကည္မွဳေတြ တိုးလာပါတယ္။ အဲဒီလိုေန႔ရက္ ေတြမ်ားလာရင္ ယံုၾကည္မွဳေတြ ျပည့္လွ်ံလာျပီး၊ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ေန႔ေတြမ်ားလာမွာပါ။ ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းဟာ မိမိအတြက္ သို႔မဟုတ္ တစံုတေယာက္အတြက္ အက်ိဳးရွိတာမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ကၽြန္မတို႔ ၀ီရိယပါရမီ ျဖည့္က်င့္သင့္ပါတယ္။ 

အခ်ိန္ကို အသံုးခ်တဲ့ အခါမွာလဲ အိပ္ခ်ိန္၊ နားခ်ိန္၊ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ကို မွ်တေအာင္သံုးဖို႔လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အိပ္ခ်ိန္မွန္ဖို႔လိုပါတယ္။ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ေက်ာ္တဲ့အထိ မအိပ္မေန အင္တာနက္နဲ႔ ေဖ့ဘြတ္ကို သံုးေနၾကတာေတြဟာလည္း မလိုလားအပ္တဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းျခင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္မွာ စာဖတ္ခ်င္လို႔၊ ပညာသင္ခ်င္လို႔ဆိုရင္လည္း၊ လူတေယာက္အတြက္ လိုအပ္တဲ့အိပ္ခ်ိန္ျပည့္ေအာင္ အိပ္စက္ အနားယူ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အိပ္ခ်ိန္တန္အိပ္၊ နားခ်ိန္တန္နားမွာသာ ေနာက္တေန႔ မိုးလင္းရင္ လန္းလန္း ဆန္းဆန္း အလုပ္လုပ္နိဳင္မွာျဖစ္လို႔ အလုပ္တြင္က်ယ္ ပါတယ္။ တျခားနည္းလမ္းေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းတတ္တဲ့ အက်င့္ေတြရွိေနရင္ အဲဒီအက်င့္ေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ၾကိဳးစား ျပဳျပင္သင့္ပါတယ္။ အခ်ိန္ကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်တတ္သူေတြဟာ ဘ၀မွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ေအာင္ျမင္မွဳရၾကသလို ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကို အတိုင္းအတာ တခုေလာက္ ရရွိသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိရွိသံုးဖို႔ လိုအပ္သလို ေငြကိုေခၽြတာသံုဖို႔လည္း အေရးၾကီးပါတယ္။ လိုခ်င္စရာေတြ မ်ားစြာရွိ ေနတဲ့ ေခတ္အခါၾကီးမွာ ေငြကိုေခၽြတာသံုးစြဲနိဳင္တာေတာင္ ေတာ္ရံုမက်ပါဘူး။ ၀င္ေငြနဲ႔မမွ်လို႔ အားမတန္ရင္ လိုခ်င္ရခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵကို ခ်ိဳးႏွိမ္နိဳင္ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ တတ္နိဳင္လို႔ ပစၥည္းတခု ၀ယ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္ တကယ္လိုအပ္သလား၊ ၀ယ္ျပီးရင္ တကယ္သံုးျဖစ္မွာလားဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစား ျပီးမွ ၀ယ္သင့္ပါတယ္။ ၀ယ္ျပီးမွ မၾကိဳက္လို႔၊ အသံုးမ၀င္လို႔ ေခ်ာင္ထိုးထားရင္ ကုန္သြားတဲ့ေငြေတြ အလကား ျဖစ္သြားတာ ႏွေမ်ာစရာေကာင္းပါတယ္။ တရုတ္မိတ္ေဆြတေယာက္ အၾကံေပးတဲ့ နည္းလမ္းေကာင္းေလး ရွိပါတယ္။ ေစ်း၀ယ္ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ထမင္းစားျပီး ဗိုက္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္ကို ထြက္ပါတဲ့။ ဗိုက္ျပည့္ေနရင္ လိုတဲ့ပစၥည္းေလာက္ပဲ ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ဗိုက္ဆာေနတဲ့အခ်ိန္ ေစ်း၀ယ္ရင္ လိုတာေရာ မလိုအပ္တာေတြပါ ၀ယ္ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူအၾကံေပးတဲ့အတိုင္း ကၽြန္မစမ္းၾကည့္တာ တကယ္မွန္ပါတယ္။ ဗိုက္ဆာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာဆိုရင္ စိတ္အလိုမျပည့္ျဖစ္ေနေတာ့ ေတြ႔သမွ်ပစၥည္းကို လိုခ်င္စိတ္ျဖစ္ျပီး ၀ယ္မိၾက ပါတယ္။ ဗိုက္ျပည့္ေနရင္ စိတ္အလိုျပည့္ေနတာမို႔ အပိုဆာရပစၥည္းေတြ၀ယ္ဖို႔ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။ နည္းလမ္း ေကာင္းေလးမို႔ စမ္းၾကည့္ၾကပါလို႔ စာဖတ္သူေတြကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ 

ကၽြန္ေတာ္ ဘံုဆိုင္

 ကၽြန္ေတာ္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသား၊ သူရင္းငွား။ ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ အေဖေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ နံမည္က ဘံုဆိုင္။ အေမက ေကာက္စိုက္သမ၊ ၾကံဳရာက်ပန္း အလုပ္လုပ္တယ္။ အေမ့ အရင္ေယာက်္ားက လယ္ကြင္းထဲမွာ ပိုးထိျပီးဆံုးသြားလို႔ ကၽြန္တာ့္အေမ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ မုဆိုးမ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

လင္မရွိတဲ့ မိန္းမကို လူမေလးစားဘူးဆိုတာ မွန္မလားေတာ့ မသိဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္အေမဟာ ရြာက လူတကာရဲ႕ အသံုးေတာ္ခံျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုလားပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုယ္၀န္ရေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔ရတာလဲ ဆိုတာ အေမကိုယ္တိုင္မသိရွာဘူး။ သူ႔ဆီလာတဲ့ ေယာက်္ားေတြအားလံုးနဲ႔ဆို္င္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမြးေတာ့ ဘံုဆိုင္လို႔ အေမကိုယ္တိုင္ နံမယ္ေပးခဲ့တယ္။ 

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အေဖဘယ္သူလဲဆိုတာ သိရလို႔လည္း ဘာမွထူးပါဘူးဗ်ာ။ အေမ့ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အျပစ္မတင္ခ်င္ဘူး။ အေမ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့လို ကၽြန္ေတာ္လူျဖစ္ခဲ့တာ။ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘးအိမ္ကလူေတြ ဆန္မရွိလို႔ ဗိုက္ေမွာက္ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမက သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထမင္းႏွပ္မွန္ေအာင္  ေကၽြးခဲ့တယ္ဗ်။

ေစတနာေတြ ေ၀ဒနာျဖစ္ရတဲ့အခါ

သူနာျပဴ မိခင္ၾကီး ဖေလာ့ရန္႔နိဳက္တင္ေဂးရဲ႔ေမြးေန႔ ေမလ (၁၂)ရက္ေန႔၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သူနာျပဳေန႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ စာတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္ပါတယ္။ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္ေအာင္ စီကာပတ္ကံုးေရးျပီး၊ က်န္းမာေရးဗဟုသုတေတြ ထည့္ထည့္ေရးတာ ကၽြန္မရဲ႕ ပညာေပးနည္းတစ္ခုပါ။ က်န္းမာေရးေဆာင္းပါး သီးသန္႔ေရးရင္ စိတ္၀င္စားသူနည္းျပီး၊ အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြနဲ႔ ယွဥ္ေရးရင္ စာဖတ္သူေတြအတြက္ က်န္းမာေရးအသိေတြနဲ႔အတူ အေရးထားေတြစရာေလးေတြလည္း ရသြားမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ဘြဲ႔လြန္အတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္လိုလို႔ တကၠသိုလ္နဲ႔ နီးတဲ့ေဆးခန္းမွာ ခဏ၀င္လုပ္ေနပါတယ္။ ေဆးခန္းက အေထြေထြေရာဂါ ကုသမွဳနဲ႔အတူ  Alternative medicine လို႔ေခၚတဲ့  အေနာက္တိုင္းေဆးပညာနဲ႔ မတူတဲ့ သီးျခားကုထံုးေတြနဲ႔ ေရာဂါကာကြယ္ကုသျခင္း ၀န္ေဆာင္မွဳေတြလည္းေပးပါတယ္။ အပ္စိုက္ကုထံုး Acupuncture therapy၊ အိပ္ေမြ႔ခ်ကုထံုး Hypnotherapy၊ ေသြးေၾကာထဲမွာ အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္ေစတဲ့ ဓာတ္သတၳဳေတြနဲ႔ အဆီေတြကို ျဖိဳခြဲေပးတဲ့ကုထံုး Chelation therapy စတဲ့ကုထံုးေတြျဖစ္ပါတယ္။ အျခားအျခား ထူးထူးဆန္း ဆန္းကုထံုးေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ ကုထံုးေတြက လူနာေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိေပမဲ့ အခ်ိဳ႕ကုထံုးေတြက အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ စကၤာပူနဲ႔ အေနာက္နိဳင္ငံ အခ်ိဳ႔မွာေတာ့  ခိုင္မာတဲ့ သုေတသန အေထာက္အထားေတြ ရွိမွသာ ဒီကုထံုးေတြကို ခြင့္ျပဳပါတယ္။ မေလးရွားမွာေတာ့ တင္းၾကပ္တဲ့ ဥပေဒေတြနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မွ ေတာ္ေတာ္အားနည္းေန ပါတယ္။ ေငြလိုလို႔ ဒီအလုပ္ကို အခိုက္အတန္႔ လုပ္ေနရေပမဲ့ အခ်ိဳ႕ကုထံုးေတြကို ကၽြန္မေတာ္ေတာ္ေလး ဘ၀င္မေတြ႔ပါဘူး။

ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရး ၀န္ေဆာင္မွဳလုပ္ငန္းေတြမွာ ေငြမ်က္နွာပဲၾကည့္ျပီး လုပ္ၾကရင္ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ အတြက္ အလြန္အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။ Chelation therapy လိုကုထံုးမ်ိဳးဆိုရင္ ေရရွည္မွာ ေဘးထြက္ဆိုးကိ်ဳးေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဆရာ၀န္၊သူနာျပဳနဲ႔ က်န္းမာရးေစာင့္ေရွာက္မွဳ လုပ္ငန္းမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္သူမွန္သမွ် လူနာေတြရဲ႔ေကာင္းက်ိဳးကိုသာ အစဥ္ေဆာင္ရြက္ျပီး၊ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစမဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မွန္သမွ်ကို ေရွာင္ၾကည္ရမယ္ဆိုတဲ့ က်င့္၀တ္ေတြကို ေစာင့္စည္းလိုက္နာ ၾကဖို႔လိုပါတယ္။ လူနာေတြရဲ႕ က်န္းမားေရး အေျခအေနနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဳးေတြ၊ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ အျပဳအမူေတြ၊ ေရာဂါကုထံုးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ိဳးေတြကို အမွန္အတိုင္း ေျပာျပ ရွင္းျပရမဲ့ က်င့္၀တ္ေတြရွိတယ္။ ေ၀ဒနာ ခံစားေနရတဲ့လူနာေတြ ေရာဂါကုသေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး မွန္ကန္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်နိဳင္ေအာင္ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းေတြက ကူညီေပးနိဳင္ရပါမယ္။ ဒီက်င့္၀တ္တာ၀န္ေတြကို မေဖာက္ဖ်က္ခ်င္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ယၡဳေဆးခန္းက အလုပ္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး သဟာဇာတ မျဖစ္ပါဘူး။ 

ရင္သားကင္ဆာ ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ေျခာက္ဆယ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ခြဲစိတ္ကုသမွဳကို ေရွာင္နိဳင္ဖို႔ နည္းလမ္းရွာရင္း ကၽြန္မလုပ္ေနတဲ့ ေဆးခန္းက ဆရာ၀န္ဆီ ေရာက္လာပါတယ္။ သူမရဲ႔ ရင္သားအၾကိတ္က ကင္ဆာျဖစ္စပဲ ရွိေသးတယ္။ တျခားေနရာေတြကို မျပန္႔ေသးဘူး။ အခ်ိန္မွီခြဲစိတ္ကုသမွဳ ခံယူမယ္၊ ကင္ဆာဆဲလ္အေျခအေန ေပၚမူတည္ျပီး လိုအပ္တဲ့ေဆး၀ါးကုသမွဳ ခံယူမယ္ဆိုရင္ လံုး၀ေပ်ာက္ ကင္းနိဳငိတဲ့အေျခအေနမွာ ရွိပါတယ္။ ျပႆနာက ရင္သားကို မျဖတ္ခ်င္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လူေတြအမ်ားစု က်န္းမာေရး ဗဟုသုတအားနည္းလို႔ ေရာဂါကို သိတာေနာက္က်ၾကတယ္။ ေငြေၾကးမတတ္ နိဳင္လို႔ ထိေရာက္တဲ့ ကုသမွဳေတြ မရၾကဘူး။ ကင္ဆာကို ေနာက္က်မွ သိရျပီး၊ အဆုတ္ထဲ၊ အရိုးထဲ ပ်ံ႕သြားလို႔ ေ၀ဒနာကို မခ်ိမဆန္႔ခံစား ေနရတဲ့လလူနာေတြကို မၾကခဏ ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။အခုကၽြန္မေတြ႔ရတဲ့ လူနာကေတာ့ ရင္သားမျဖတ္ခ်င္ တာေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မယ္။