အရက္ၾကိဳက္ေသာ ကၽြန္မရြာသားမ်ား

ျမန္မာျပည္မွာ အရက္ေသာက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳတရပ္ ထြန္းကားေနတာ စစ္တမ္းေကာက္မယ္ဆိုရင္ လူဦးေရတ၀က္ေလာက္က အရက္ေသာက္သူေတြ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ျမန္မာအမ်ဳိးသား အမ်းစု အရက္ေသာက္တတ္ၾကတာမို႔ ကၽြန္မနဲ႔ ခင္မင္ရင္ႏွီးတဲ့ သူေတြထဲမွာ အရက္ေသာက္တဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ရြာသား ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ရြာမွာ အမ်ိဳးသားကိုးဆယ္ ရာခိုင္ႏွဳန္းက အရက္ေသာက္ၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသား ဆယ္ေယာက္ရွိရင္ ကိုးေယာက္က အရက္ေသာက္တတ္တာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ။ ကၽြန္မအကို အၾကီးဆံုးဆိုရင္ ရြာမွာေမာင္မူး ကို ျဖစ္လို႔ေနပါတယ္။ စာလိုေျပာရင္ေတာ့ Binge drinker အရက္ကို အလြန္အကၽြံေသာက္သူ ျဖစ္ေန ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အရက္အလြန္ အကၽြံေသာက္တဲ့ လူဦးေရတိုးလာတာဟာ ေကာင္းေသာအလား အလာ မဟုတ္ပါဘူး။

ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ ေရႊကရင္ေတြဟာလည္း  အရက္နဲ႔ထန္းရည္ကို အလြန္ၾကိဳက္ၾက ပါတယ္။

မနက္ျဖန္အတြက္ဆုေတာင္း

မနက္ျဖန္္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုေလလား...

ခ်ိဳတခ်ည္ ခါးတလွည့္၊
ပါရမီနဲသူေတြအဖို႔
ခ်ိဳေသာမနက္ျဖန္ေတြက
လက္ခ်ိဳးေရနိဳင္ေလာက္ေအာင္
ရွားပါးလြန္းပါတယ္။

မနက္ျဖန္မွာ
ၾကံဳလာရမဲ့ အခ်ိဳအခါး
ဒုကၡေတြနဲ႔ေ၀းရာ

မာနႏွင့္အျပိဳင္

“ေလာကမွာ အခ်စ္မရွိရင္ ေနလို႔ရေပမဲ့ ေရမရွိရင္ေတာ့ ေနလို႔မရဘူး”

နီလာတေယာက္ မေက်မနပ္နဲ႔ ေရရြတ္ေနျပီ။ ဒီေန႔ အေဆာင္မွာ ေရပ်က္လို႔ တဆာင္လံုး စိတ္ညစ္ေနၾက တယ္။ စေနေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႔ ေတာ္ပါေသးဧ။္။ ရည္းစားနဲ႔ ခ်ိန္းထားသူေတြေတာ့ အျပင္ထြက္ခါနီး ေရမခ်ိဳးရလို႔ ေတာ္ေတာ္ဒွုကၡေရာက္ ၾကသည္။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ေလွ်ာ္ဖို႔စုထားတဲ့ အ၀တ္ေတြေတာ့ ပုပ္ေစာ္နံေနျပီ။ အိမ္သာေတြလည္း ေရမသံုးရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အနံ႔ထြက္ေနတယ္။ အေဆာင္မွဴး မအီကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ တရက္ထဲပ်က္မွာပါတဲ့။ အေဆာင္သူေတြ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ လူစုျပီး စကား၀ိုင္းဖြဲ႔ ေနၾကေလသည္။

“သယ္ရင္းတို႔သိလား.. မေန႔ကေတြ႔ခဲ့တဲ့ ကိုလူေခ်ာက သခ်ၤာေမဂ်ာက ကင္းတဲ့”

“ဟုတ္လား ေတာ္ေတာ္ေျဖာင့္ တာေနာ္

မိန္းကေလးေတြ ဆံုၾကျပီဆိုရင္ ေယာက်္ားေတြအေၾကာင္းနဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာတတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါ။ ဘယ္ငတိကေတာျဖင့့္ ဘယ္လို၊ ကိုအ၀ွာက ဘယ္လိုေၾကာင္တယ္ စသျဖင့္စံုလို႔။ ခ်စ္ဖူးသူေတြက အခ်စ္ အေၾကာင္းေျပာျပတဲ့အခါ အခ်စ္ကို စူးစမ္းခ်င္သူေတြက စိတ္၀င္တစား နားေထာင္ၾကဧ။္။

ဒရယ္ဖို

စာေရးဆရာ ခ်စ္စံ၀င္းေရးတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ထဲက ဟာသဆန္ဆန္ ဒရယ္ဖိုအေၾကာင္းေလး ျပန္ေျပာျပခ်င္တယ္။
ေတာကၽြမ္းတဲ့ မုဆိုးေတြ ဒရယ္ေမာင္ႏွံကိုေတြ႔ရင္ အမကို ဘယ္ေတာ့မွ အရင္မျပစ္ဘူး။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အမကို အရင္ျပစ္လိုက္ရင္ ဒရယ္ဖိုက သူ႔အသက္ေဘးလြတ္ေအာင္ အမွီးတန္းေနေအာင္ ထြက္ေျပးသြားတာ။ အဲဒီေတာ့ ဒရယ္တစ္ေကာင္ပဲ မိတယ္။
ႏွစ္ေကာင္လံုးမိခ်င္ရင္ ဒရယ္ဖိုကို အရင္ျပစ္ရတယ္တဲ့။ ဒရယ္ဖိုကို ျမွားမွန္သြားရင္ ဒရယ္မေလးမွာ ခ်စ္သူကိုျပစ္မေျပး နိဳင္ပဲ အနားကမခြာနိဳင္ ျဖစ္ေနေတာ့၊ မုဆိုး ဒုတိယအၾကိမ္ ျပစ္တဲ့ ျမွားမွန္ျပီး ေသပြဲ၀င္ရွာတယ္ ဆိုပဲ။ မုဆိုးကေတာ့ ဒရယ္နွစ္ေကာင္ တျပိဳင္တည္း ဖမ္းလိုက္နိဳင္တာေပါ့။
ေယာက်္ားေတြကို ဒရယ္ဖိုနဲ႔ေတာ့ မနိွဳင္းခ်င္ပါဘူး။
ဇီဇာေၾကာင္တယ္လို႔ ျပန္ေျပာမွာေၾကာက္လို႔...:D

ဘာရယ္ဟုတ္ဘူး။ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစေရးလိုက္ တာပါ။

ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...

စံပယ္ျဖဴ

ရင္ခြင္မဲ့ ဘ၀မ်ား

ေလာကမွာ တရားအရိပ္ျပီးရင္ မိဘေမတၱာရိပ္ထက္ လံုျခံဳတဲ့အရိပ္ မရွိနိဳင္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္းလက္ခံထားတဲ့ အမွန္တရားပါ။ မိခင္ေတြကသာ သားသမီးေတြကို အသက္ေပးျပီး ေစာင့္ေရွာက္ၾကသလို၊ ဖခင္ေတြက သားသမီးေတြကို ဘ၀တခုလံုးေပးဆပ္ျပီး ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ ၾကသူေတြပါ။ မိဘအရိပ္နဲ႔ကင္းကြာျပီး ရင္ခြင္မဲ့ဘ၀နဲ႔ ၾကီးျပင္းရတဲ့သူေတြ ဘ၀ကိုဘယ္လုိ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၾကမွာပါလိမ့္။

ကၽြန္မ သူနာျပဴတကၠသိုလ္တက္တုန္းက ေရႊဂံုတိုင္ မိဘမဲ့ကေလးထိန္းေက်ာင္းကို ေလ့လာေရးသြားခဲ့ ရပါတယ္။ အသက္ (၅)ႏွစ္ေအာက္ မိဘမဲ့ကေလးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ လူမွဳ၀န္းထမ္းဦးစီဌာန လက္ေအာက္က ဌာနတခုျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ေရာက္သြားေတာ့ ဌာနအၾကီးအကဲနဲ႕ ၀န္ထမ္းအခ်ိဳ႕က ကေလးထိန္းေက်ာင္းရဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြနဲ႕ ကၽြန္မတို႔ သိခ်င္တာေတြကို ရွင္းျပေပးပါတယ္။သူတို႔ရွင္းျပတာေတြ နားေထာင္ျပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ကေလးေတြနဲ႔ေတြ႔ရ ပါတယ္။ဆင္တူ၀တ္စံုေတြနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြ ကၽြန္မတို႔ကို အေျပးအလႊား ဆီးၾကိဳဖက္တြယ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြ ယုယခ်ီပိုးခံခ်င္လို႔ ေျပးဖက္လာၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႔သူငယ္ခ်င္းတစုလည္း တေယာက္ကို ကေလးႏွစ္ေယာက္စီ ခ်ီထားၾကပါတယ္။ ၾကာၾကာမခ်ီနိဳင္ေတာ့ ၾကမ္းျပင္မွာ တင္ပလင္ေခြထိုင္ျပီး၊ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ေပါင္တဖက္စီေပၚ တင္ထားၾကပါတယ္။ ၾကင္နာယုယမွဳကို အငန္းမရ လိုခ်င္မြတ္သိပ္ေနရွာတဲ့ ရင္ခြင့္မဲ့ကေလးေတြကို ျမင္ရတာ ေၾကကြဲစရာေကာင္းပါတယ္။

ေဆးလိပ္ေသာက္သူတို႔ဧ။္ ရွဴးဖိနပ္ကိုစီးၾကည့္ျခင္း

ေဆးရံုမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူနာျပဳေတြ ဆရာ၀န္ေတြအတြက္ အမွာစကားတစ္ခြန္း ရွိပါတယ္။ သင္ကိုယ္တိုင္ လူနာရဲ႕ရွဴးဖိနပ္ထဲ ၀င္ေနၾကည့္ပါတဲ့။ ကိုယ္ခ်င္းစာရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ ဆိုတာ  တျခားတေယာက္ရဲ႕ ေနရာမွာ၀င္ေနျပီး ခံစားသံုးသပ္ျခင္း၊ ထပ္တူခံစားျပီး စာနာနားလည္ေပးနိဳင္ျခင္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။

လူနာတစ္ဦး မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျပာတာကို သေဘာက်မိ ပါတယ္။ သူနာျပဳေတြ ဆရာ၀န္ေတြက လူနာရဲ႕ ရွဴးဖိနပ္ထဲ ၀င္ေနၾကည့္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမွမျဖစ္နိဳင္ဘူးတဲ့ေလ။ လူနာရဲ႕ဖိနပ္ကို သူနာျပဳသမားေတာ္ ေတြ စီးလို႔မေတာ္နိဳင္ပါဘူးတဲ့။ မွန္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ တျခားတေယာက္၇ဲ႕ ဖိနပ္ကိုစီးရင္ ေတာ္ဖို႔ခဲယဥ္း ပါတယ္။ စီးတဲ့ဖိနပ္ နံပါတ္တူရင္ေတာင္မွ နည္းနည္းေခ်ာင္ေနတာ၊ ၾကပ္ေနတာမ်ိဳးေတြ ရွိေနပါတယ္။ သို႔ကလိုပဲ လူေတြကို ထပ္တူခံစား နားလည္နိဳင္ဖို႔ဆိုတာ သိပ္ေတာ့မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္နိဳင္ပါတယ္။

ေဆးလိပ္ေသာက္သူေတြရဲ႕ ဖိနပ္ကိုစီးျပီး ကၽြန္မဒီစာကို ေရးပါတယ္။ မေတာ္တဲ့ ဖိနပ္ကိုစီးျပီးေတာ့လည္း လမ္းေလွ်ာက္လုိ႔ ရတာပဲေလ။ ကၽြန္မ ေဆးလိပ္ကိုႏွစ္ျခိဳက္စြာ စြဲလန္းေနတဲ့သူဆိုပါစို႔။ ဘာေၾကာင့္ေဆးလိပ္ စြဲသြားသလဲ။ ငယ္ငယ္ကေပါ့။ ရြာမွာေနေတာ့ လူၾကီးေတြက ေဆးလိပ္မီးညွိခိုင္းတယ္ေလ။ ဘာရယ္ဟုတ္ဘူး၊ ေဆးလိပ္မီးညွိရင္းနဲ့ စမ္းဖြာၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီလို စမ္းဖြာၾကည့္ရင္းနဲ႔ ေဆးလိပ္ကိုၾကိဳက္ျပီး စြဲသြားတယ္။

အပ်င္းေရာဂါစြဲကပ္လာ ျမန္စြာကုဖို႔ျပင္...

မူလတန္းဖတ္စာမွာ သင္ရတဲ့ ပ်င္းရိျခင္းအေၾကာင္း (၆)ပါးကို မွတ္မွိၾကလားမသိဘူး။ ေစာသည္၊ဆာသည္၊ ေနာက္က်သည္ႏွင့္ ေအးသည္၊ ပူသည္၊ ျပည့္အင့္သည္ဆိုတဲ့ ပ်င္းရိျခင္းအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္မေတာ့ အလြတ္ရေနေသးတယ္။ တခါတေလ ဘာအေၾကာင္းမွမရွိပဲ ပ်င္းတာလည္းရွိေသးတယ္။ (Being lazy without reason) အေၾကာင္းမရွိပဲ ပ်င္းရိျခင္းမ်ိဳးပါ။
ကၽြန္မရဲ႕ အပ်င္းၾကီးတဲ့ ၀ါသနာဗီဇအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္တယ္။ ပ်င္းတာကို အားက်ေစခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာျပစရာေတြရွိေနလို႔။ ငယ္ငယ္က ကၽြန္မအင္မတန္ ပ်င္းတယ္။ အပ်င္းထူလြန္းတဲ့ ကၽြန္မကို အစ္မက ဘာေျပာလဲသိလား။ နင္တေန႔တေန႔ အပ်င္းရည္ထြက္တာကို စုထားရင္ တေန႔ေရတစ္ပံုးေလာက္ရမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ တခါတေလက်ေတာ့ ခ်စ္စနိဳးနဲ႔ ကၽြန္မကိုစာသားေလး တစ္ခုရြတ္ျပပါတယ္။ “အပ်င္းေရာဂါ စြဲကပ္လာ ျမန္စြာကုဖို႔ျပင္.. မကုစားပဲအပ်င္းစြဲ ငမြဲငေတပင္ “ ဆိုတဲ့ စာကိုရြတ္ျပတယ္။ ငယ္ေသးေတာ့

သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔

အခ်စ္ဦးလို႔ မဆိုခ်င္ေတာ့ဘူး
သူငယ္ခ်င္းေတြပဲမို႔......
....တကယ္ဆို ဒို႔ႏွစ္ေယာက္
အတူရႊင္ေပ်ာ္ ေရႊလက္တြဲဖို႔
ဖူးစာနတ္မေရးခဲ့တာကို
မသိနားမလည္စြာ
အျဖဴေရာင္စည္းကို ေက်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။
 
ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူ
ႏွလံုးသားခ်င္း နီးခဲ့ဖူးသူေတြ.....